Terapia chelatowa EDTA to metoda, której celem jest usunięcie toksycznych metali ciężkich, hamujących układy enzymatyczne komórek ustroju. Ponadto terapia ta blokuje utlenianie tłuszczów oraz obniża lepkość krwi, przez  co znajduje  zastosowanie  w  leczeniu  miażdżycy i  związanych z nią schorzeń.

Leczenie chelatowe daje długotrwałą poprawę w uogólnionej miażdżycy, usuwa skutki niszczącego działania wolnych rodników, zmniejsza dolegliwości i opóźnia powstawanie chorób cywilizacyjnych, a także objawów starości.

Ponad 60 milionów ludzi na świecie cierpi na choroby serca. Z tego powodu w Polsce, co roku umiera około 300 tysięcy osób. Prawie co drugi przypadek zgonu spowodowany jest powikłaniami sercowo-naczyniowymi. Najczęstsze z nich to następstwa miażdżycy (arteriosclerosis).

• co roku na zawał serca umiera 500 tysięcy ludzi
• co roku dokonuje się amputacji tysięcy kończyn
• co roku przeprowadza się około 500 tysięcy by-passów (zabiegów omijających zatkane tętnice wieńcowe) i tyle samo angioplastyk, które muszą być powtarzane

Zabiegi te nie leczą, lecz tylko odraczają ostateczny koniec. Istnieją proste rozwiązania, aby oczyścić ze złogów miażdżycowych naczynia krwionośne. Jednym z takich rozwiązań jest terapia chelatowa. Może uratować życie Tobie i Twoim najbliższym. Może zapobiec kalectwu i ulżyć w cierpieniu. Generalnie specjaliści uznają chelatację jako terapię likwidującą miażdżycę i przez to zmniejszającą ciśnienie krwi, uprzedzającą ataki i zawały serca, przynoszącą ulgę w bólach dusznicowych. Wielu pacjentów opowiada swoim lekarzom także o poprawie życia seksualnego, polepszenie wzroku ustąpieniu szumów w głowie, zmniejszeniu objawów wielu chorób, takich jak łuszczyca, zapalenie stawów, sklerodermia, choroba Parkinsona. Lekarze, zdaniem Crantona, mają tendencję umniejszania korzyści płynących z chelatacji, jeśli nie odnoszą się tylko do miażdżycy: “…To jest wręcz żenujące aprobować leczenie, które brzmi jako wszystko leczące…”. Cranton wyjaśnia, że wszystkie te dobrodziejstwa występują, gdy poprawia się krążenie krwi w całym ciele, a poszczególne tkanki i narządy są lepiej odżywione.

Jeśli chelatacja jest tak skuteczna i bezpieczna w leczeniu miażdżycy, czemu przez ogół lekarzy nie jest lepiej znana. Czemu twój własny lekarz jej nie stosuje, lub nie kieruje do kolegów, którzy są w niej wyszkoleni? Od wczesnych lat sześćdziesiątych, kiedy to ukazały się pierwsze artykuły dotyczące leczenia miażdżycy chelatowaniem, amerykańskie organizacje medyczne rozpoczęły bezlitosną kampanię przeciwko niej. W Polsce, gdy prowadzę rozmowy z lekarzami, co piąty odrzuca tą metodę leczniczą, przed zapoznaniem się z materiałami. Niewiedza w tej dziedzinie jest ogromna. Czasami ma się wrażenie, że nie chcą pomóc choremu. Co jest powodem wrogiego nastawienia pewnej części personelu medycznego do tego rodzaju terapii? Odpowiedz brzmi: pieniądze! Zabieg na przepływ omijający (by-pass) to przemysł rzędu 3,3 miliarda dolarów rocznie, dostarczający finansowej gratki szpitalom, producentom sprzętu i leków, gwarantujący zatrudnienie małej armii wysoko wyspecjalizowanych i wysoko opłacanych chirurgów. Gary Gordon – ojciec terapii chelatowej mówi:

“…za każdym razem, gdy chirurg w USA przeprowadza operację by-pass’u, zabiera do domu luksusowy sportowy samochód…”

By-pass kosztuje 25-50 tysięcy dolarów. Każda angioplastyka około 5 tysięcy dolarów. Lekarstwa do zredukowania cholesterolu, obniżające ciśnienie krwi i normalizujące rytm serca przynoszą przemysłowi farmaceutycznemu setki milionów dolarów. Chelatacja osiąga niesamowite rezultaty. Dr Elmer Cranton, współautor “Omijać przepływ wieńcowy” napisał tak: “…przez ostatnich 30 lat, chelatacja była użyta bezpiecznie w ponad 6 milionów razy u ponad 400 tysięcy pacjentów w samych Stanach Zjednoczonych. Tempo poprawy przepływu krwi u pacjentów z zablokowanymi tętnicami jest bliskie 82%…”. Cranton, absolwent Harwardu, jest dumny ze swego rekordu. Twierdzi on, że przez 20 lat stosuje terapię chelatową do leczenia pacjentów z miażdżycą tętnic, ze znacznym i trwałym pożytkiem u 75-95% tych pacjentów “…i żaden skutek uboczny tej terapii nie pojawił się u żadnego z nich…”.

Według jednego z badań opublikowanych w Gazecie Medycznej Nowej Anglii, wg różnych statystyk przeciętna śmiertelność przy operacjach by-pass’u wynosi ponad 4%. W rzeczywistości by-pass nie wpływa na poprawienie efektu przeżycia. Ponadto by-pass nie zapobiega zawałowi serca. U pacjentów, którzy mają łagodną postać dusznicy bolesnej po przebytych zawałach serca, okres ten wynosi 5 lat. Dla kontrastu śmiertelność przy chelatowaniu wynosi 0%. Przeszczepione tętnice wieńcowe są więcej niż dziesięciokrotnie narażone na zamknięcie w ciągu trzech lat w porównaniu z tętnicami wieńcowymi, które nie zostały zastąpione przeszczepami. Kuracja chelatowa jest trwała. Poprawa krążenia jest tak długa jak długo stosuje się chelatację. Chelatacji nie trzeba powtarzać, gdy radykalnie zmieni się sposób życia i odżywiania, to znaczy zmieni się radykalnie warunki życia, w których miażdżyca powstawała. Miażdżyca jest chorobą całego organizmu. Jeśli twoje tętnice wieńcowe są zatkane to jest pewnym, że tętnice w twoim mózgu, w nerkach, płucach i innych narządach również są zmienione miażdżycowo. Zabiegi dokonywane na naczyniach, czy to wieńcowych, czy szyjnych przywracają krążenie w dużych naczyniach. Naczynia mniejsze są nadal zatkane. Po endartectomii (udrożnienie) tętnicy szyjnej obserwuje się ponowne zatykanie w około 10% Wynika to z tego, że mimo tych zabiegów wszyscy powinni być leczeni chelatowaniem.

Działanie EDTA

• Działanie EDTA to przede wszystkim usuwanie z organizmu metali ciężkich, które dostają się wraz z zanieczyszczonym powietrzem, wodą i pożywieniem. Z krwią docierają one do wszystkich narządów  wewnętrznych i łączą się z różnymi komponentami komórek, upośledzając ich funkcje.

• Drugim ważnym działaniem EDTA jest współudział w oczyszczaniu naczyń krwionośnych ze złogów cholesterolowych, którym zazwyczaj towarzyszy wapń. Te miażdżycowe złogi, w miarę narastania, utrudniają coraz bardziej przepływ krwi, doprowadzanie tlenu i związków odżywczych do tkanek i komórek. Liczne badania wykazały, że infuzja roztworu EDTA zwiększa przepływ przez naczynia krwionośne odblokowując je, poprawia ukrwienie i utlenowanie tkanek oraz działa odtruwająco. Wielokrotnie powtarzane zabiegi chelatujace nie tylko zmniejszają liczbę i wielkość złogów miażdżycowych w naczyniach krwionośnych, ale także usuwają mniej lub bardziej rozległe zatory i zakrzepy w ścianach tętnic.

• Trzecim niezmiernie ważnym działaniem EDTA jest utrzymanie równowagi między ilością wolnych rodników a neutralizującym je układem antyoksydacyjnym. Oznacza to niszczenie wolnych rodników, które uszkadzają struktury błon komórkowych, materiał genetyczny (DNA), unieczynniają niektóre enzymy oraz obniżają sprawność układu odpornościowego.

Z wymienionych powyżej mechanizmów działania EDTA wynika bezpośrednio jego zastosowanie kliniczne w różnych grupach schorzeń.

Schorzenia, w których osiąga się najlepsze wyniki leczenia chelatacją:

• Zaburzenia krążenia obwodowego, szczególnie kończyn
• Choroba wieńcowa
• Choroba nadciśnieniowa
• Miażdżyca naczyń mózgu
• Zatorowość płuc
• Stany spastyczne oskrzeli
• Kolagenozy
• Zaćma i jaskra
• Owrzodzenie i żylakowatość podudzi
• Zaburzenia seksualne
• Choroba Alzheimera
• Depresje
• Choroba zwyrodnieniowa stawów
• W niektórych schorzeniach tkanki łącznej, jak np. reumatoidalne zapalenie stawów.
• Powikłania cukrzycy
• Przewlekłe zapalenie trzustki
• Inne przewlekłe stany zapalne.
• W zatruciach metalami ciężkimi, jak ołów, rtęć czy kadm.
• W zespołach przewlekłego zmęczenia, w zespole wypalenia
• Jako środek wspomagający w leczeniu przewlekłych infekcji bakteryjnych, bądź wirusowych, w niektórych grzybicach, jak: kandidiaza (drożdżyca) jamy ustnej, przewodu pokarmowego czy aspergilloza.

Terapia chelatowa jest metodą całkowicie bezpieczną, powoduje mniej objawów ubocznych niż stosowanie aspiryny.

Przebieg leczenia

Po ustaleniu rozpoznania, w procesie doboru komponentów wlewu kroplowego oraz częstości podawania należy uwzględnić: wiek, płeć, stan zaawansowania choroby, a często należy uwzględnić czas, którym dysponuje chory, szczególnie przy dobrym stanie ogólnym. Częstotliwość podawania zaleca się 2-3 razy w tygodniu, w pierwszych 10 wlewach. Następne 10 wlewów 1-2 razy w tygodniu. Nasze obserwacje wskazują, że podstawowa kuracja powinna wynosić 20 wlewów w okresie 2-3 miesięcy. Po tym czasie wskazane jest wykonanie badań kontrolnych, celem oceny uzyskanych wyników leczenia. Dalsze leczenie jest zależne od zaawansowania choroby oraz od zmiany trybu życia chorego. Chory powinien zmienić wszystkie swoje przyzwyczajenia dotyczące odżywienia, ruchu (wysiłku fizycznego), nałogów, w których to warunkach powstała miażdżyca.

Do prowadzenia leczenia nie są wymagane warunki szpitalne. Najlepiej gdy jest to przytulne pomieszczenie wyposażone w wygodne fotele (łatwozmywalne) i leżanki lekarskie, telewizor, małe stoliki na kółkach, na których są pisma i na których podaje się napoje. Pacjenci najlepiej czują się w grupach, wymieniają wówczas poglądy, co jest zachęcające i uspakajające, szczególnie dla rozpoczynających kurację.

W czasie wlewu trwającego 3 godziny można czytać, jeść, pić, drzemać, gawędzić, oglądać telewizję, słuchać ożywionej dyskusji, poruszać się po pomieszczeniu w razie potrzeby (stojaki do wlewów na kółkach). Grupowanie chorych w jednym pomieszczeniu ma dużo zalet. Łatwiej lekarzowi w tym czasie prowadzić rozmowy wyjaśniające zasady działania EDTA, jak i wyjaśniać różne wątpliwości chorych, mając nie jednego, lecz grono słuchaczy. Chorymi powinna opiekować się pielęgniarka a lekarz winien być dostępny, może on w tym czasie normalnie wykonywać swoje codzienne obowiązki. Nie powinno się podawać wlewów kroplowych w warunkach domowych, podraża to bardzo koszty leczenia, a dostępność lekarza jest ograniczona. Ponadto trzeba brać pod uwagę, że leczy się chorych, u których mogą wystąpić różne objawy chorobowe niezwiązane z aktualnie prowadzonym leczeniem, placówki medyczne łącznie z gabinetem lekarskim są na taka ewentualność przygotowane.