Efekty i zasto­so­wa­nie medyczne ozonoterapii:

• zwięk­sza efek­tyw­ność dostar­cza­nia tlenu do tkanek

• pobu­dza­nie meta­bo­li­zmu czer­wo­nych krwinek

• zwięk­sza moż­li­wo­ści detok­sy­ka­cyjne wątroby

• lecze­nie cho­rób układu krą­że­nia (szcze­gól­nie obwo­dowe i oko­ło­mó­zgowe) zmniej­sza poziom cho­le­ste­rolu i trójglicerydów

• lecze­nie cho­rób wiru­so­wych takich jak zapa­le­nie wątroby (hepa­ti­tis), opryszczki, półpaśca

• pobu­dza­nie układu immu­no­lo­gicz­nego, uwal­nia­nie przez orga­nizm czyn­ni­ków obron­nych: cyto­kiny, inter­fe­ron i interleukiny

• jako tera­pia uzu­peł­nia­jąca lecze­nie róż­nych odmian nowotworów

• lecze­nie sta­nów zapal­nych, zapa­le­nie sta­wów, pro­blemy naczyniowe

• zapa­le­nia wewnątrz jeli­towe, zapa­le­nie odbyt­nicy, jelita grubego

• opa­rze­nia, zaka­żone rany, otwarte owrzo­dze­nie koń­czyn dol­nych, egzemy, odleżyny

• infek­cje grzy­bi­cze: skóry i błon śluzowych

• infek­cje dróg moczowych

• infek­cje beztlenowcowe

• cho­roby oczu np.retinopatia cukrzycowa

• poura­zowe zapa­le­nie kości, tka­nek miękkich

• rewi­ta­li­za­cja

CO TO JEST OZON?

Ozon został odkryty w 1840 r. przez nie­miec­kiego che­mika Chry­stiana Frie­dri­cha Schön­be­ina (1799−1868). Jest wyso­ko­ener­ge­tyczną odmianą tlenu. Ma silne wła­ści­wo­ści utleniające.

Ozon jest czą­steczką nie­trwałą. Poło­wiczny czas roz­padu wynosi około 40 minut.

Uzy­ski­wany jest z tlenu medycznego.

Wła­ści­wo­ści sil­nie utle­nia­jące i dezyn­fe­ku­jące ozonu powo­dują, że jest on powszech­nie wyko­rzy­sty­wany na całym świe­cie w celu zwal­cza­nia bak­te­rii i innych drobnoustrojów.

Ozon jako czyn­nik terapeutyczny

Wyko­rzy­sty­wany jest mię­dzy innymi do dezyn­fek­cji ran róż­nego pocho­dze­nia oraz w cho­ro­bach wywo­ła­nych przez bak­te­rie lub wirusy. W przy­padku tera­pii niskich stę­żeń, pobu­dzone zostają natu­ralne zdol­no­ści odpor­no­ściowe orga­ni­zmu — ozon akty­wuje sys­tem immu­no­lo­giczny. Ozon jest także dosko­na­łym sty­mu­la­to­rem krą­że­nia, dla­tego sto­so­wany jest w lecze­niu cho­rób układu krą­że­nia. Oży­wia i pobu­dza funk­cje orga­niczne. W odpo­wie­dzi na pobu­dze­nie orga­ni­zmu wywo­łane ozo­nem, sys­tem odpor­no­ściowy pro­du­kuje spe­cjalną sub­stan­cję biał­kową –zwaną cyto­kiną, która pełni funk­cję media­tora regu­lu­jąc wiel­kość i typ odpo­wie­dzi immu­no­lo­gicz­nej (a także sub­stan­cje pośred­nie, takie jak inter­fe­rony lub inter­leu­kiny). Sub­stan­cje te kon­tro­lują pro­cesy zapalne oraz dzia­ła­nie i doj­rze­wa­nie komó­rek układu odpor­no­ścio­wego, zapo­cząt­ko­wu­jąc lawi­nowy pro­ces pozy­tyw­nych zmian w sys­te­mie immu­no­lo­gicz­nym. Ozna­cza to, że sto­so­wa­nie ozo­no­te­ra­pii jest świetną metodą pobu­dza­nia sytemu immu­no­lo­gicz­nego u pacjen­tów z zespo­łem obni­żo­nej odpor­no­ści lub jej bra­kiem. Małe dawki ozonu zwane „pod­sta­wową auto­he­mo­te­ra­pią” kon­se­kwent­nie pobu­dzają natu­ralne sub­stan­cje anty­utle­nia­jące orga­ni­zmu i sku­teczne eli­mi­na­tory bak­te­rii (sub­stan­cje oczysz­cza­jące). Ozon sto­so­wany jest jako tera­pia dodat­kowa, uzu­peł­nia­jąca lecze­nie róż­nych odmian raka

W zasto­so­wa­niach medycz­nych uży­wana jest mie­sza­nina tlenowo-​ozonowa o stę­że­niach od 25 do 75 mg/​ml.

DAWKOWANIE OZONU:

• 20 – 30 mg/​ml — dzia­ła­nie immunostymulacyjne
• 40 – 45 mg/​ml — popra­wia utle­no­wa­nie tkanek
• 60 – 75 mg/​ml — dzia­ła­nie bakteriobójcze

DZIAŁANIE OZONU

ASEPTYCZNE

• bakteriobójcze
• pierwotniakobójcze
• grzybobójcze
• inak­ty­wu­jące wirusy

Ozon zwal­cza zaka­że­nia wywo­łane przez bak­te­rie, pier­wot­niaki, grzyby i wirusy. Więk­szość mikro­or­ga­ni­zmów wyka­zuje brak odpor­no­ści na ozon.

ZMIENIAJĄCE PARAMETRY KRWI

• zmniej­sze­nie lepkości
• wzrost meta­bo­li­zmu krwi­nek czerwonych
• uela­stycz­nie­nie błony komór­ko­wej erytrocytów
• poprawa natle­no­wa­nia krwi

DZIAŁANIE ZEWNĘTRZNE OZONU – MIEJSCOWE:

• bakterio-​, wiruso-​, i grzybobójcze
• pobu­dza ziarninowanie
• popra­wia naskórkowanie
• popra­wia miej­scowe ukrwie­nie tkanek

Sto­so­wany przy owrzo­dze­niach, ranach, opa­rze­niach, odle­ży­nach i trudno goją­cych się ranach.

FORMY PODAWANIA OZONU

• Gazowa mie­sza­nina tlenowo-​ozonowa
• Ozon roz­pusz­czony w cieczach:
  • wodzie desty­lo­wa­nej
  • pły­nach infuzyjnych
  • oli­wie z oliwek

MOŻLIWOŚCI LECZNICZE NAOZONOWANEJ OLIWY Z OLIWEK:

Oliwka z oli­wek tło­czona na zimno jest jedy­nym pły­nem, który zacho­wuje wła­ści­wo­ści lecz­ni­cze przez okres trzech miesięcy.

Zasto­so­wa­nie: odle­żyny, opa­rze­nia (rów­nież opa­rze­nia prze­łyku), opryszczka, grzy­bice, wrzody żołądka, trudno gojące się owrzodzenia.

PRZECIWWSKAZANIA DO OZONOTERAPII:

• nad­czyn­ność tarczycy
• świeży zawał mię­śnia sercowego
• nie­wy­rów­nane nad­ci­śnie­nie tętnicze
• ciąża
• zatru­cie alkoholem

SPOSOBY PODAWANIA OZONU:

• do krwi
• domię­śniowo
• do jam ciała
• zewnętrz­nie

WSKAZANIA LECZNICZE (AHT):

• owrzo­dze­nia róż­nej etiologii
• nie­do­krwie­nie róż­nej etiologii
• poura­zowe zapa­le­nie kości, tka­nek miękkich
• infek­cje wokół endo­pro­tez, prze­toki ropne
• cho­roby sta­wów, tka­nek oko­ło­sta­wo­wych (zwy­rod­nie­niowe, zapalne)
• infek­cje beztlenowcowe
• posocz­nica
• infek­cje wiru­sowe (WZW)
• infek­cje dróg moczowych
• rop­nie opłucnej
• zabu­rze­nia ukrwie­nia mózgowego
• cho­roby oczu (np. reti­no­pa­tia cukrzycowa)
• „stopa cukrzy­cowa”

ZALETY OZONOTERAPII:

• duża sku­tecz­ność
• szyb­kie działanie
• brak koniecz­no­ści wyko­ny­wa­nia antybiogramów
• nie obser­wo­wano skut­ków ubocznych
• bar­dziej eko­no­miczna metoda w porów­na­niu z farmakoterapią

Źródła:

• Scien­ti­fic And Medi­cal Refe­ren­ces Pro­ving Ozone’s Vali­dity As A Medi­cal Treatment

•