Efekty i zastosowanie medyczne ozonoterapii:

• zwiększa efektywność dostarczania tlenu do tkanek

• pobudzanie metabolizmu czerwonych krwinek

• zwiększa możliwości detoksykacyjne wątroby

• leczenie chorób układu krążenia (szczególnie obwodowe i okołomózgowe) zmniejsza poziom cholesterolu i trójglicerydów

• leczenie chorób wirusowych takich jak zapalenie wątroby (hepatitis), opryszczki, półpaśca

• pobudzanie układu immunologicznego, uwalnianie przez organizm  czynników obronnych: cytokiny, interferon i interleukiny

• jako terapia uzupełniająca leczenie różnych odmian nowotworów

• leczenie stanów zapalnych, zapalenie stawów, problemy naczyniowe

• zapalenia wewnątrz jelitowe, zapalenie odbytnicy, jelita grubego

• oparzenia, zakażone rany, otwarte owrzodzenie kończyn dolnych, egzemy, odleżyny

• infekcje grzybicze: skóry i błon śluzowych

• infekcje dróg moczowych

• infekcje beztlenowcowe

• choroby oczu np.retinopatia cukrzycowa

• pourazowe zapalenie kości, tkanek miękkich

• rewitalizacja

CO TO JEST OZON?

Ozon został odkryty w 1840 r. przez niemieckiego chemika Chrystiana Friedricha Schönbeina (1799-1868). Jest wysokoenergetyczną odmianą tlenu. Ma silne właściwości utleniające.

Ozon jest cząsteczką nietrwałą. Połowiczny czas rozpadu wynosi około 40 minut.

Uzyskiwany jest z tlenu medycznego.

Właściwości silnie utleniające i dezynfekujące ozonu powodują, że jest on powszechnie wykorzystywany na całym świecie w celu zwalczania bakterii i innych drobnoustrojów.

Ozon jako czynnik terapeutyczny

Wykorzystywany jest między innymi do dezynfekcji ran różnego pochodzenia oraz w chorobach wywołanych przez bakterie lub wirusy. W przypadku terapii niskich stężeń, pobudzone zostają naturalne zdolności odpornościowe organizmu – ozon aktywuje system immunologiczny. Ozon jest także doskonałym stymulatorem krążenia, dlatego stosowany jest w leczeniu chorób układu krążenia. Ożywia i pobudza funkcje organiczne. W odpowiedzi na pobudzenie organizmu wywołane ozonem, system odpornościowy produkuje specjalną substancję białkową -zwaną cytokiną, która pełni funkcję mediatora regulując wielkość i typ odpowiedzi immunologicznej (a także substancje pośrednie, takie jak interferony lub interleukiny). Substancje te kontrolują procesy zapalne oraz działanie i dojrzewanie komórek układu odpornościowego, zapoczątkowując lawinowy proces pozytywnych zmian w systemie immunologicznym. Oznacza to, że stosowanie ozonoterapii jest świetną metodą pobudzania sytemu immunologicznego u pacjentów z zespołem obniżonej odporności lub jej brakiem. Małe dawki ozonu zwane “podstawową autohemoterapią” konsekwentnie pobudzają naturalne substancje antyutleniające organizmu i skuteczne eliminatory bakterii (substancje oczyszczające). Ozon stosowany jest jako terapia dodatkowa, uzupełniająca leczenie różnych odmian raka

W zastosowaniach medycznych używana jest mieszanina tlenowo-ozonowa o stężeniach od 25 do 75 mg/ml.

DAWKOWANIE OZONU:

• 20 – 30 mg/ml – działanie immunostymulacyjne
• 40 – 45 mg/ml – poprawia utlenowanie tkanek
• 60 – 75 mg/ml – działanie bakteriobójcze

DZIAŁANIE OZONU

ASEPTYCZNE

• bakteriobójcze
• pierwotniakobójcze
• grzybobójcze
• inaktywujące wirusy

Ozon zwalcza zakażenia wywołane przez bakterie, pierwotniaki, grzyby i wirusy. Większość mikroorganizmów wykazuje brak odporności na ozon.

ZMIENIAJĄCE PARAMETRY KRWI

• zmniejszenie lepkości
• wzrost metabolizmu krwinek czerwonych
• uelastycznienie błony komórkowej erytrocytów
• poprawa natlenowania krwi

DZIAŁANIE ZEWNĘTRZNE OZONU – MIEJSCOWE:

• bakterio-, wiruso-, i grzybobójcze
• pobudza ziarninowanie
• poprawia naskórkowanie
• poprawia miejscowe ukrwienie tkanek

Stosowany przy owrzodzeniach, ranach, oparzeniach, odleżynach i trudno gojących się ranach.

FORMY PODAWANIA OZONU

• Gazowa mieszanina tlenowo-ozonowa
• Ozon rozpuszczony w cieczach:
  • wodzie destylowanej
  • płynach infuzyjnych
  • oliwie z oliwek

MOŻLIWOŚCI LECZNICZE NAOZONOWANEJ OLIWY Z OLIWEK:

Oliwka z oliwek tłoczona na zimno jest jedynym płynem, który zachowuje właściwości lecznicze przez okres trzech miesięcy.

Zastosowanie: odleżyny, oparzenia (również oparzenia przełyku), opryszczka, grzybice, wrzody żołądka, trudno gojące się owrzodzenia.

PRZECIWWSKAZANIA DO OZONOTERAPII:

• nadczynność tarczycy
• świeży zawał mięśnia sercowego
• niewyrównane nadciśnienie tętnicze
• ciąża
• zatrucie alkoholem

SPOSOBY PODAWANIA OZONU:

• do krwi
• domięśniowo
• do jam ciała
• zewnętrznie

WSKAZANIA LECZNICZE (AHT):

• owrzodzenia różnej etiologii
• niedokrwienie różnej etiologii
• pourazowe zapalenie kości, tkanek miękkich
• infekcje wokół endoprotez, przetoki ropne
• choroby stawów, tkanek okołostawowych (zwyrodnieniowe, zapalne)
• infekcje beztlenowcowe
• posocznica
• infekcje wirusowe (WZW)
• infekcje dróg moczowych
• ropnie opłucnej
• zaburzenia ukrwienia mózgowego
• choroby oczu (np. retinopatia cukrzycowa)
• „stopa cukrzycowa”

ZALETY OZONOTERAPII:

• duża skuteczność
• szybkie działanie
• brak konieczności wykonywania antybiogramów
• nie obserwowano skutków ubocznych
• bardziej ekonomiczna metoda w porównaniu z farmakoterapią

Źródła:

• Scientific And Medical References Proving Ozone’s Validity As A Medical Treatment