Zasto­so­wa­nie mikro­sko­pii z ciem­nym polem widze­nia w dia­gno­styce i kon­troli terapii

Według medy­cyny bio­lo­gicz­nej i holi­stycz­nej, cho­roba nie jest postrze­gana jako zja­wi­sko zabu­rze­nia funk­cji izo­lo­wa­nego narządu ale jako zabu­rze­nie dyna­micz­nego pro­cesu regu­la­cji, doty­czą­cego całego orga­nizm. Ogól­no­ustro­jowe pro­cesy meta­bo­liczne, regu­la­cja pro­ce­sów home­ostazy całego orga­ni­zmu i jego zdol­no­ści adap­ta­cyjne są decy­du­ją­cymi czyn­ni­kami warun­ku­ją­cymi utrzy­ma­nie zdro­wia. Zdol­no­ści regu­la­cyjne są sku­tecz­nie oce­niane za pomocą bada­nia świe­żej próbki krwi w mikro­sko­pie w ciem­nym polu widze­nia. Bada­nie to jest szcze­gól­nie sku­teczne w kon­troli postępu pro­cesu leczenia.

Bada­nie w mikro­sko­pie z ciem­nym polem widzenia:

Kro­pla krwi pacjenta jest bez­po­śred­nio nano­szona na szkiełko pod­sta­wowe i przy­kryta szkieł­kiem nakryw­ko­wym. Tak przy­go­to­wany pre­pa­rat jest natych­miast badany pod powięk­sze­niem 1200x. W ten spo­sób krew w pre­pa­ra­cie mikro­sko­po­wym jest nara­żona na ostry stres z powodu braku tlenu i wysta­wie­niu na dzia­ła­nie świa­tła. Obraz, który uka­zuje się w mikro­sko­pie pozwala wycią­gnąć bar­dzo ważne wnio­ski na temat opor­no­ści komó­rek krwi na zmiany poten­cjału oksy­do­re­duk­cyj­nego i hipok­sję oraz może poka­zy­wać ten­den­cję krwi i jej komó­rek do zmian dege­ne­ra­cyj­nych lepiej niż jaka­kol­wiek inna metoda. Na pod­sta­wie tego bada­nia możemy mię­dzy innymi oce­nić zmiany w rów­no­wa­dze kwasowo-​zasadowej w środo­wi­sku (milieu), które są nie­zbędne dla roz­woju drob­no­ustro­jów i opor­no­ści ich ścian komórkowych.

Mikro­sko­pia z ciem­nym polem widze­nia daje też wgląd w biał­kową zawar­tość komó­rek, aktyw­ność leu­ko­cy­tów i okre­śla ten­den­cję do zagro­że­nia scho­rze­niami przewlekłymi.

Mikro­sko­pia z ciem­nym polem widze­nia nie służy oce­nie poszcze­gól­nych narzą­dów lub poda­niu nozo­lo­gicz­nej dia­gnozy — zamiast tego podaje przy­czynę stresu, który powo­duje scho­rze­nie i ten­den­cje do roz­woju pro­cesu cho­ro­bo­wego. Wnio­ski wyni­ka­jące z bada­nia świe­żej próbki krwi w mikro­sko­pie z ciem­nym polem widze­nia, co do zdol­no­ści do funk­cji i odpor­no­ści leu­ko­cy­tów, posiada szcze­gólną war­tość dla wyja­śnie­nia zabu­rzeń odpor­no­ści i powsta­wa­nia scho­rzeń nowotworowych.

To bada­nie sto­suje się przede wszyst­kim do oceny tole­ran­cji na leki immunosupresyjne.

Bada­nie w mikro­sko­pie z ciem­nym polem widze­nia daje więc korzy­ści w kon­wen­cjo­nal­nej onkologii.

Bada­nia prze­pro­wa­dzone przez Pro­fe­sora Ender­le­ina są pod­stawą wszyst­kich badań w mikro­sko­pie z ciem­nym polem widze­nia prze­pro­wa­dza­nych w kli­ni­kach, ale ostat­nie odkry­cia i doświad­cze­nia wielu bada­czy stały się czę­ścią tej metody.

Pod­czas gdy w Niem­czech kil­ku­set leka­rzy regu­lar­nie używa dia­gno­styki w ciem­nym polu dla oceny środo­wi­ska w orga­ni­zmach swo­ich pacjen­tów, to w USA jest już ponad 1000 leka­rzy, któ­rzy uży­wają tej formy dia­gnozy i moni­to­ringu postę­pów leczenia.

W Pol­sce w chwili obec­nej zain­sta­lo­wano jeden mikro­skop z ciem­nym polem widze­nia, który znaj­duje się w Insty­tu­cie Medy­cyny Holi­stycz­nej przy ul. Przy­oko­po­wej 31 w Warszawie.

Metoda dia­gno­styki próbki świe­żej krwi w mikro­sko­pie z ciem­nym polem widze­nia oparta jest na bada­niach nauko­wych prof. Ender­lina i sto­so­wana od ok. 70 lat przez wielu leka­rzy na całym świecie.

Pod­su­mo­wa­nie moż­li­wo­ści mikro­sko­pii z ciem­nym polem widzenia:

• ocena „środo­wi­ska orga­ni­zmu“( “milieu”;)
• ocena zmian rów­no­wagi kwasowo-​zasadowej
• ocena zabu­rzeń tra­wie­nia bia­łek (poja­wie­nie się „rulo­nów“ krwi­nek czer­wo­nych, zmian poten­cjału oksy­do­re­duk­cyj­nego, wytrą­ca­nie włók­nika we krwi;
• ocena ten­den­cji komó­rek do pro­ce­sów dege­ne­ra­cyj­nych; (sta­rze­nie się organizmu)
• ocena wiel­ko­ści ani­zo­cy­tozy jako wyraz prze­wle­kłych zapa­leń i zabu­rzeń absorp­cji żelaza;
• ocena przy­spie­szo­nej atro­fii komó­rek; (sta­rze­nie się organizmu)
• ocena auto­lizy krwi­nek bia­łych spo­wo­do­wa­nej przez zanie­czysz­cze­nie toksynami;
• ocena zabu­rzeń endo­bio­tycz­nych w komórkach ;
• ocena ewo­lu­cji endo­bion­tów w kie­runku form wysoko roz­wi­nię­tych, które powo­dują chorobę;
• ocena dys­biozy

Piśmien­nic­two:

• Rau T.; “The value of dark­field micro­scopy. Cor­ro­bo­ra­tion of dia­gno­sis with live blood in a variety of cases” Sanum Post, 50, 2000
• Lin­hart P. “Die unsicht­bare Macht des Endo­bion­ten – Dunk­field – Blut­dia­gno­stik und Iso­pa­thie nach Pro­fes­sor Dr. Guen­ter Ender­lein”, Sem­me­lveis Ver­lag, Hoya, 2001

Wię­cej informacji:

• http://​www​.sanum​.com​.pl/​c​o​n​t​e​n​t​/​v​i​e​w​/​5​2​/​23/

•